روچ ءَ گوں غماں گریوگ هر پاساں شپ ءِ نارگ آسان نه انت درد ءُ سوزمان ءِ دل ءَ دارگ
بالاد ءَ کسانین ءَ همبل تئی شاباش انت! گوازین یے په شُد روچاں انگت نئے دلِوارگ
حال ءَ وتی دنیا ءَ باور چوں کنائین یے! چاک بیت نه کنت سینگ اندر نه بیت پیش دارگ
اے داگ منا داتگ آزاتیں غلامی ءَ ارساں که هوار انت حون، گوں کندگاں اُفارگ
چُٹگ چه اے اندوهاں هنچوش انت پتو ساحر آزمان ءِ پدانک بندگ، استالانی جهل آرگ
«مراد ساحر»
*بهری چه مکران شعر جی مَی وتی ملک کهن میـرین بلوچانی وطن رشکِ یـمن داغِ ختـن دوستَی بسی نزّیکِ من هنچو که ساه اندر بدن پر مَی دلا مثل چمن تَی ڈوک و ڈَل دُرّ عدن گزّ و کُنر، سرو و سمن زیرُک چو شاخ نسترن بیا تو بکن گو ما سخن آ گوستگین گپان…
دلی عاشق کت ءُ داتے منارا که اے پیم ءَ به رکینیت وتارا گناهے عاشقی زنڈیں گناهے به پهریزیت خدا مارا شمارا قیامت باکه شپ هچی نمانی کپی کهرے جتائی ءِ شپ ءَ را من زاناں راه ءُ را بنداں بهشت ءِ سلامت کاں خدا مار ءِ دپ ءَ را کریم ءِ ذکر ءُ طاقت…
ترجمه شعری از بشیر بیدار شاعر بلوچ کرده است زندگانی در رهن شراب هایشهیچ کم نشود این درد و عذابهایش به در شدن ز چنین زندانی هست گرانزان بند پیچ و تاب زلفهایش وه چه دلنشین است لبخند دوستنمانده بویی تو گویی چو گلابهایش پاک است چون کتاب بدن توما ناخواندهی دگر کتابهایش کند او…
گِپتگوں تچکء مادنیں راهے سر بیاں دلجماں بهارگاهے آ که جزم اَنت چه وتی جندءَ آ نه نِند انت نچار انت همبراهے روت بے چاڑی ء تهاریں شپ کئیت روژنا ء چاڑیں بانگواهے تئی دیدارءِ دلجمین واهگ منا سر کنت ایمنیں جاهے زاناں پیرے نوں کپتگ ے طائر په تر گُرّ ایت مرچی روباهے
برداشتی آزاد از یکی از اشعار مبارک قاضی برای نشان دادن اندیشههای نهفته در اشعار نوین بلوچی گویند مردم، زمانه زمانهای دگر است اما این دل همانی است که بودست بود آیا؛ آفتاب به هنگام پرتو فشانی کند؟ بود آیا؛ ستارگان به «گلزمین» آیند؟ بود آیا؛ بلبل الحان کند بود آیا؛ شادی و سرور بدون…
بی بی هاجر دوشنبه روچ سوم خرداد هم دپ گون ۲۴ می ای دنیا رپتگین ءَ یل دات. بی بی وتی پر برکتین عمر ءَ بازگین بیمار ءَ علاج کت. آی دار و درچکی دوایان شر پجاه ارت و پی شری مهلوک ءَ ره شون کت. امیت انت که الله رحمت بکنت.
رُنگ راهان مرو چوتینان
ره تئی مادنین دیما انت.
په من شیر، وشن گلین ساحرے
ستا کرزیت