روچ ءَ گوں غماں گریوگ هر پاساں شپ ءِ نارگ آسان نه انت درد ءُ سوزمان ءِ دل ءَ دارگ
بالاد ءَ کسانین ءَ همبل تئی شاباش انت! گوازین یے په شُد روچاں انگت نئے دلِوارگ
حال ءَ وتی دنیا ءَ باور چوں کنائین یے! چاک بیت نه کنت سینگ اندر نه بیت پیش دارگ
اے داگ منا داتگ آزاتیں غلامی ءَ ارساں که هوار انت حون، گوں کندگاں اُفارگ
چُٹگ چه اے اندوهاں هنچوش انت پتو ساحر آزمان ءِ پدانک بندگ، استالانی جهل آرگ
«مراد ساحر»
بیا او مرید، بیا او مرید، بیا او مرید دیوانگیں بیا بیا کہ دیوانے کنوں، مولانگ و مستانگیں سوتکگ ترا عشقءِ زراب، مارا غماں کرتگ کباب تو ھانلءِ درداں زرئے، ما پہ وطن جانانگیں چاکر تئی دوستءَ پلت، چما دگہ ڈنگاں وطن تو سر پہ شیدائی شتئے، ما پیھناں زنداگیں تو ھانلءَ اِشت و شتئے،…
میر گلخان نصیر: قـدم قــدم رواں ببــــــت ــ دلیـر و پهلــوان بـبــــــــت په شان مادر وطـــــــن ــ فدا گوں جسم و جاں ببــــــت په نام و ننگ آبـــــرو ــ ســرا وتــــی دیاں ببـــــت غلامی ءَ چه درکپیـــــت قدم قدم رواں ببــــــــــت گر آسماں شمئے ســـــرءَ ــ پرشته پر غضب ببیـــــت گرند و اَور و بـــــرق…
په بلوچانی شیر زالاں تو بگوار واهگی کهر ءِ انگر کم منی مهر نه بیت انت هچبر ساهگوں کلّ ءِ تئی من په وت گرمیں روچانی کتگ سارتیں در شپ گلگدار مه بیت وابانی آگهیں روچ اوں تئی اکس ءِ بر وتی جند ءَ را پلاں من چه تو گوں تئی هیسی سر ءَ بستگ…
شعری از فروغی بسطامی اندوه تو شد وارد کاشانهام امشب مهمان عزیز آمده در خانهام امشب صد شکر خدا را که نشستهست به شادی گنج غمت اندر دل ویرانهام امشب من از نگه شمع رخت دیده نورزم تا پاک نسوزد پر پروانهام امشب بگشا…
“نظامی گنجوی” دلبر صنمی شیرین، شیرین صنمی دلبر —— آذر به دلم بر زد، برزد به دلم آذر بستد دل و دین از من، از من دل و دین بستد ——— کافر نکند چندین، چندین نکند کافر دو رخ چو قمر دارد دارد چو قمر دو رخ ——— عنبر ز قمر رسته، رسته ز قمر…
رُنگ راهان مرو چوتینان
ره تئی مادنین دیما انت.
په من شیر، وشن گلین ساحرے
ستا کرزیت