نوشته‌های مشابه

  • تحصیل و زندگی

    به بهانه‌ی سال جدید تحصیلی مهر امسال اولین دوره آموزشی به سبک ۳-۳-۶ است. سیستم آموزش ایران هر چند سال یک بار به طور جزی یا کلی تغییراتی را در خود شاهد بوده است. تغییراتی که گاه ما را از اهداف پیش‌روی جامعه دور می‌کند و گاهی مسیر زندگی را تغییر می‌دهد. به راستی هدف…

  • شبی که هرگز به صبح نرسید

    مجموعه شعر «شبی که هرگز به صبح نرسید» شاعر مدینه شیخ حسینی سوگنامه شاعر در غم از دست دادن برادر و همچنین مردمان بم در آن زلزله ویرانگر او در حاشیه شهر زاهدان در خانه‌ای که هر لحظه ممکن است بر سر او فرزندانش آوار شود روزگار می گذراند. اولین چاپ کتاب سال ۸۵ فروشش…

  • عملکرد روز اول وبلاگ

    امروز اولین روز حضور رسمی من در این وبلاگ بود. شب و روز گذشته برنامه ورد پرس کمی از وقت من را گرفت. یکی از مشکلاتی که همیشه من با نصب برنامه های از این دست دارم یونی کد ها هستند. مشکل بر می گردد به عدم سازگاری و تبادل نادرست کدهای میان صفحات و…

  • وطن

    شعر وطن از سیاوش کسرایی وطن، وطن نظر فکن به من که من به هر کجا، غریب‌وار٬ که زیر آسمان دیگری غنوده ام همیشه با تو بوده ام همیشه با تو بوده ام اگر که حال پرسی ام تو نیک می‌شناسی ام من از درون قصه‌ها و غصه‌ها برآمدم: حکایت هزار شاه با گدا حدیث…

  • به کدام عمل گرایی می گراید؟

    برخی دوستان  در نوشته‌هایشان در تبین موضوع عمل‌گرایی مطالبی نوشته و می نویسند. اما برای من موضوع خیلی واضح نیست که ایشان به کدام نوع عمل‌گرایی گرایش دارند؟ من فقط دغدغه‌های خود را در این باره بیان می کنم. امید که راهی برای توسعه متوازن و همه جانبه جامعه از این منظر پیدا شود. اول…

  • مرور ۸۸

    سال ۸۸ با همه فراز و نشیب هایش به ایستگاه آخر خود رسید. امروز آخرین روز ۸۸ است. همه در حال آماده شده برای سال جدید و احتمال مسافرت نوروزی باشند. ما نیز خود را برای سفر آماده می کنیم. سعی می کنم در آخرین نوشته سال ۸۸ مختصر مروری بر رویدادهایی که در این…

پاسخ دادن به نوهان لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۷ دیدگاه

  1. اگر در یک عرصه زنان بلوچ به خود میدان داده باشند به راستی عرصه هنر بلوچ است. نگاهی گذرا به سوزن دوزی و سفال بلوچستان اثبات می کند هنر پناهگاه امنی برای جولان دادن ارزش های ذاتی و نهفته زن بلوچ بوده به گونه ای که یک سر و گردن در برافراشته کردن پرچم هویت و فرهنگ بلوچ از مردان پیشی گرفته اند.ای کاش همه بسترها برای زنان بلوچ مهیا می شد تا به دنیا نشان می دادیم چه پتانسیل و گنجی را در خانه پنهان داریم و از بهرمند شدن توانایی های ذاتی او خود را محروم ساخته ایم.چرخ توسعه بلوچستان بدون حضور زنان نمی گردد.پس بدون آنان به بلوچستانی بهتر امیدوار نباشیم.