نوشته‌های مشابه

  • شعر بشیر بیدار

    ترجمه غزلی از بشیر بیدار(شاعر بلوچ) سرک نمی کشیدم آن خانه را ای کاش نمی دیدم آن چشمان خمار را ای کاش با همین حال و خیال بی انجام مرا سیلاب «کیچ» با خود می برد ای کاش تاسی آب صد سال وفا نگه می داشت چنین پناهی را نگه نمی داشتم ای کاش خبرت…

  • آواز باد و باران

    مشغول گشتن در میان پوشه های موسیقی در هارد کامپیوتر بودم به کنسرت استاد شجریان به یاد بم برخوردم. در این کنسرت یکی از اشعار بسیار زیبای دکتر شفیعی کدکنی (حتی به روزگاران)  به بهترین نحو توسط استاد اجرا گردید. برای من افتخار بزرگی است که استاد شعر و ادب فارسی را هنگامی که در…

  • «فراقی»

    احمد شاملو (فروردین ۱۳۵۴ – رُم، ایتالیا) چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمونِ تلخِ زنده به گوری! چه بی تابانه تو را طلب می کنم ! بر پشت سمندی گوئی نوزین که قرارش نیست. و فاصله تجربه ئی بیهوده است. بوی پیراهنت، این جا و اکنون . – کوه ها در فاصله سردند…

  • دیتاسنتر فیس بوک در سوئد

    فیس بوک قصد دارد یک دیتاسنتر جدید در شمال سوئد برای پشتیبانی رشد روزافزون کاربرانش ایجاد کند. این دیتاسنتر در شهر لولئا اولین دیتاسنتر فیس بوک خارج از ایالات متحده خواهد بود.مکان دیتاسنتر از مزیت سرما در شهر لولئا بهره خواهد برد. این شهر ساحلی در عرض جغرافیایی تقریبا همانند آلاسکا قرار گرفته است. هوای…

  • توجه به کشاورزی ایرانشهر

    امروز به حسب تصادف به اطراف ایرانشهر سری زدیم. در انتهای میسر آبی جمع شده بود که غروب را در آنجا دل انگیز می کرد. وقتی در آن مزارع گشتی می زدیم با خودم فکر کردم چرا ایرانشهر با این همه استعداد و منابع نباید یکی از قطب های کشاورزی کشور باشد. دارا بدون آب…

  • |

    قبیله باران ندیده

    ۱)ای اهورامزدا ما بندگان خشکسالت آمده‌ایم به درگاهت دعا کنیم تا مهر میتراییت بجوشد و به آناهیتا امر کنی به تدبیرش ما را سیراب کند.موبد تند تند زیر لب وردهایی می خواند. گاهی صدایش را در سر می انداخت و صداهای عجیب و غریب از خودش در می آورد. هو هو یا میثرا، ای هورمزد،…

پاسخ دادن به دیمروی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۷ دیدگاه

  1. اگر در یک عرصه زنان بلوچ به خود میدان داده باشند به راستی عرصه هنر بلوچ است. نگاهی گذرا به سوزن دوزی و سفال بلوچستان اثبات می کند هنر پناهگاه امنی برای جولان دادن ارزش های ذاتی و نهفته زن بلوچ بوده به گونه ای که یک سر و گردن در برافراشته کردن پرچم هویت و فرهنگ بلوچ از مردان پیشی گرفته اند.ای کاش همه بسترها برای زنان بلوچ مهیا می شد تا به دنیا نشان می دادیم چه پتانسیل و گنجی را در خانه پنهان داریم و از بهرمند شدن توانایی های ذاتی او خود را محروم ساخته ایم.چرخ توسعه بلوچستان بدون حضور زنان نمی گردد.پس بدون آنان به بلوچستانی بهتر امیدوار نباشیم.