هر چونت که ببیت وش دگرے ملک و دیار
آبات جهان جل و مزن نام و توار
شهدے بتچنت جوه و لیکن په نصیر
شر تر شه جهاناانت وطن هشکین دار
امروز صدمین سال تولد میرگلخان نصیر شاعر بلند آوازه بلوچستان است. به همین مناسبت از نوشتههای قبلی مطالبی را باز نشر می کنم.
۱. از گلخان تا فردوسی یادداشتی در مورد تقارن بزرگداشت این دو شاعر بزرگ
۲. شعر قـدم قــدم رواں ببــــــت
باران که آمد باید «زیر باران رفت» باید دل به باران داد، دست و پا زدن برای پیدا کردن جایی که خیس نشوی کار دلدادگی نیست. با همه مردم شهر از باران باید لذت برد. حتی «پنجره،فکر،هوا» نیاز دارند بارانی شوند. دست و پا نزد، خیس شد. باید زیر باران وا داد. *** قطعهی پدرخوانده…
مجموعه ای ساده از چند لغت بلوچی که در برخی اشعار شعرای معاصر به کار رفته اند به عنوان درس کوچک ارائه خواهد شد. مے دل ءَ کوش* نساچیت** (شعر از مبارک قاضی) *کوش: /kouṧ/ باد خنکی است که در تابستان از سمت جنوب شرق می وزد. این باد تابستانی در رسیدن میوه خرما نقش…
پرده اولمرد خیره به تصویر زنان مو بور که لباس محلی منطقه او را پوشیده اند نگاهی می کند. چشمانش برق می زنند. از این که هنر دست زنان شهر و دیارش به دورترین کشورها رسیده خوشحال است. اما گاهی زیر لب می گوید کاش حداقل چادری سرش می کرد و بدتر این لنگهایش را…
امروز یک پست تیتری سریع برای انتقال مطلب می نویسم امید که پیامم را به درستی منتقل کنم. ویکیلیکس بلوچی: آسانژ اگر با ساختن آن سایت مشهور و درز مطالب محرمانه دول جهان را به چالش کشید، این طرف دنیا مرز میان شبه قاره و خاورمیانه مردمانی به نام بلوچ از این دستاورد گویا می…
