نوهان و نودبندگ

وش‌ات انت پیشی دور بلوچانی       بکشگ ءَ سُهرءُ اَشرپیانی

نوهان
نوهان از خویشاوندان نزدیک میرچاکر و خواهرزاده اوست. نام دیگر یا نام کوچک وی «اومر» و نام قبیله‌ای وی «نوهانی» است. ویژگی‌ای که نقش این پهلوان را در حماسه رند و لاشار برجسته می کند، این است که میرگوهرام را در برابر دایی خود میرچاکر پناه می دهد و یاری می کند. با این کار خشم میرچاکر و رندان را برانگیخت. انگیزهای که او را وادار به این کار کرد، همان صفت و قانون «میارجلی» است. اگر نوهان گوهرام را نمی پذیرفت و یاری نمی کرد، طعنه و گواژه‌ی مردم م اقوام همواره بر او می ماند و به ننگ ابدی گرفتار می شد.
از دیگر کارهای نوهان در این منظومه که خشم رندان را دو چندان می کند، کشتن میران قهرمان جوانمرد رندان در جنگ «نلی» بود. که در نتیجه آن جنگ سوم رند و لاشار به وقوع پیوست. میران پسرخاله نوهان و هر دو خواهرزاد‌ه‌های میرچاکر بودند.

نودبندگ
نودبندگ نام پدر میرگوهرام لاشاری که همزمان با میرشیهک، سردار و رئیس قبیله لاشار بوده است. این نام ترکیبی از نود (ابر) و بندگ (بنده) است. به معنی کسی است که ابر در سخاوت بنده اوست. نودبندگ در فرهنگ بلوچی به سخاوت و بخشندگی مشهور است. به همین جهت، شما به او لقب زر-زوال(zarzawal) داده اند که به معنی کسی که پول نگاه نمی دارد و آن را خرج می کند و یا می بخشد. ولی برخی می گویند، نودبندگ زرزوال کسی غیر از پدر گوهرام بوده است. نودبندگ پس از اقدام میر شیهک برای جانشینی پسر خود به جای خود میرگوهرام را به جانشینی خود برگزید.

منبع: حماسه‌سرایی در بلوچستان – جهاندیده-معین ۹۰