مارچ ءِ هشتمی روچ (جنینانی جهانی روچ)

۳ دیدگاه

1. جی ترا !!!!!!…

   پاسخ

2. چـُـکانی دیوان شل سیلور اسٹاین
   —————- ——————–
   تـَرینـــــــوک : کریم بلوچ _ تهل

   بـَـکــشــوکین دِرَچــــک

   کــُــوَهنیں زمانگاں ، یک سـوپ ءِ دِرَچکے هست ات که هر روچ یک کسانیں بـَـچـَـلـُـکے آئی ءِ بـُن ءَ آتک و لـَیب و گوازی کـُـت .درچک ءَ سر کـَپت و گوں درچک ءِ پـُلاں پر وتا تاج و پاگ ئی جوڑ ءَ کـُت . چه آئی ءِ ٹـال و شاهڑاں وتی لونج ءَ کـُت و گوانز ئی وارت . وَهدے که بـَر ئی رَست انت ، آئی ءِ بَراں سِنداں _ کـَـرّاں _ و وراں بیت .
   وهدے که ژَند بیتگ ات ، آئی ءِ ساهگ ءَ وَپت و آرام ئی کـُت .
   درجک ءَ ، بَچلک دوست بیتگ ات و بچلک هم درچک ءَ باز وَش ات و درچک چه اے هبر ءَ سَئیگ ات . وَهد گـُوَزان ات و بچلک رُداں و مَزَن بیان ات و درچک گیشتر تهنا بیان ات .
   یک روچے بَچَلـُک که نین نوک ورنا اے بیتگ ات ، درچک ءِ کـَش ءَ آتک . درچک وش بیت و گوئشت ئی :
   – بیا لـَیب و گوازی بکن و چه من سرکـَپ و بُرز به بئے !
   بلے بچلک گوں بـَـژنیگیں توارے پسو دات :
   – من نین مزن بیتگ اوں ، من نین لیب و گوازی ءَ نکناں ، منا زَرّ پکار انت . بارین تو منا مَدَت دات کن ئے ؟
   درچک جواب دات :
   – منا زَرّ نیست ، بلے تو توان ئے که منی بَراں بها کن ئے و پر وَتا زَرّ وَدِی کن ئے .
   نوک ورنائیں بَچَلـُک وَش بیت . سوپ ءِ بَری یکجاه کت انت و شُت تا که بها اش بکنت و درچک اپدا یک و تهنا پَشت کپت .
   بازین وَهدے گوئست . دگه بَرے بچلک که هنون ورنا اے بیتگ ات ، آتک . درچک چه آئی ءِ گِندَگ ءَ وَش بیت . بچلک بلے باز دیم تَهار و تُرُپش ات .
   درچک گوئشت :
   – تو چیا دلگران ئے ؟ بیا و لیباں کن و وشدل به بئے !
   ورنا جواب دات :
   – چون من وَش دل به بیاں ! من لوٹان که سِـیـر _ آروس _ بکناں و منا لوگ پکار انت .
   درچک گوئشت :
   – منا لوگے نیست که ترا بدیاں ، بلے تو منی داراں گوں ، پر وتا لوگے ٹـَهینت کن ئے !
   و بچلک درچک ءَ گـُـڈ ات و بُـرّ ات و پر وتا لوگے ٹــَـهینت . و درچک وَش ات که ورنا ئی کمک کتگ .
   بازین سالے گوئست . یک روچے پیشی بچلک که هنون کماش و پیریں پیرمردے بیتگ ات ، درچک ءِ بُنڈ ءِ نَزیک ءَ آتک .
   درچک ءِ بُنڈ ، پیریں پیرمرد ءَ پجاه آرت . توار ئی کت :
   – من بژنیگاں که منا هچ دگه چیزے نیست که ترا بدیاں . تهنا منی پیریں بـُـنڈ انت که پَشتکپتگ انت .
   پیر مرد گوئشت :
   – منا هچ چیز پکار و گـَـزَر نه انت . تهنا من باز ژَند بیتگ اوں .
   درچک ءِ بُنڈ گوئشت :
   – بیا گـُڑان به نند ، درچک ءِ بُـنـڈ په نندگ ءَ جوان انت .
   پیشی بچلک و هنیگین پیرمرد درچک ءِ بنڈ ءَ نشت و درچک پدا وَش ات .

   پاسخ

3. چـُکانی دیوان تَرینوک : کریم بلوچ _ تَهل

   هــُژیاریں کــَــرگــوشـک

   آباتیں لـَد _ جنگل _ ے ءَ یک هُژیاریں کرگوشک _ سَیهَڑ _ ے هست ات ؛ همے جنگل ءَ یک ٹــَــگّ و پیریں گرک و یک کِـیّـورّیں روباهے هم هست ات که مُدام دل اش لوٹت که همے هُژیاریں کـَرگوشک ءَ بگر انت و به وَر انت .
   یک روچے کیّورّیں روباه ، ٹــَـگّیں گـُرک ءَ گوئشت :
   – من هنون جوانیں پگرے کتگ ، اے بَرین ما کـَرگوشک ءَ گِـپت کنیں .
   گـُرک سوج کـُت :
   – تو چونین پگرے کتگ بارین ؟
   روباه گوئشت :
   – تو جنگل ءِ آهر ءَ برو ، هَمودان که هما زَهریں کـُمبی * بـَـیَنت . و وتا ڈگار ءَ به سـَٹ ، هـَنچو که هر کس ترا بگند ایت ، پگر بکنت که تو مُرتگ ئے .
   من رَواں و کـَرگوشک ءَ گوئشاں که تو مـُرتگ ئے ، وَهدے که کرگوشک _ هـَرگوشک _ تئی لاش ءِ چارگ کیت ، تو سـِـٹ بکن و آئیا بگر .
   گـُرک مـَـنّ ات و هَنچوش ئی کـُت که روباه گوئشتگ ات .
   روباه هم کرگوشک ءِ لوگ ءِ نَزیک ءَ شُت و گریوَگ ءَ گلائیش بیت . گریواں بیت و گریوَگ ءَ گوئشت ئی :
   – کـَرگوشک تو نزان ئے که چے بیتگ … من تباه بیتاں … شَپ ءَ منی دلی سَنگت پیرین گـُرک ، چه زَهریں کـُمبی آں وارتگ و گوں هماهانی زَهر ءَ مُرتَـگ … آئی ءِ لاش تا هَنّون همودان کـَـپتگ ، همے داب ءَ گریواں و وتا را سوگی پیشداراں چه اودان دور بیت .
   کرگوشک ءِ دل ، گوں اے هبر ءِ اِشکـُـنـَگ ءَ وَش بیت . وتی گوئشت : « جوان انت که من وَت بروان و هَـبَر ءِ راستی ءَ بچاراں .»
   گـُڑان کـَرگوشک ءِ جـِند شـُت هما جاه ءَ که گـُرک ءِ ڈونڈ کـَـپـْـتـَگ ات . چه کاهانی شـَـم و پُشت ءَ چارت ئی ؛ دیست ئی که گرک ءِ ڈونڈ همودان کـَپتَـگ و ساه ءَ نه کـَشّیت .
   وتی دل ءَ وَش بیت که چه گـُرک ءِ شـِـرّ ءَ چـُـٹت اوں . لوٹـت ئی که نَزیک تر برؤت و چه نزیک ئی بچار ایت . بلے پدا دلی نه مـَـنّ ات و وتی گوئشت : « اگں زندگ به بیت گڑان بارین چون ؟ ترا یک دَپار _ زَنب _ ے کـَنت . گهتر انت که بچاراں تا که دلجم به بَیاں که زَلور مُرتگ .
   گـُڑان چه کاهانی نیام ءَ دابے که کرگوشک به اِشکـُنت گوئشت ئی :
   – منی پت منا گوئشتگ ات وهدے که گـُرک ءَ مر انت ، آهانی دپ پاچ بیت . بارین پیریں گـُرک ءِ دَپ پاچ انت یا بند ؟
   پیریں گرک ءِ دپ بند ات و کرگوشک جوانی ءَ چارگ ات ، بلے گوں کرگوشک ءِ اے هـَـبـَر ءِ اشکنگ ءَ ، وتی دپی آرام آرام پاچ کت تا که کرگوشک ءَ پیش بداریت که هـَو مـُرتگ !
   کرگوشک که گرک ءِ دپ ءِ پاچ بیگ ءَ دیست ، زانت ئی که گرک زندگ انت . زانت ئی که اے آهانی ٹـَـگین رپکے په آئی ءِ گِـرَگ انت . گـُڑان توارئی کـُت :
   – واجهیں گـُرک ، مـُرتگینانی دپ ءَ نه سُر انت و چه اودان دیر بیت .

   * کـُمبی : Kombei : ماں شَستون ءِ چیزے گالوار « شیلانچُک » هم گوئشگ بیت . ڈگار ءَ هـَؤر ءَ چه رند ماں جنگلاں بیت و پارسی ءَ « قارچ » گوئشنت ئی . لـَهتے ءَ گِراد انت و سـُهر کن انت و ور انت ، لـَهتے هم بیکار و په ورگ ءَ زهر انت و مردم ءَ ناجوڑ کن انت .

   پاسخ