نوشته‌های مشابه

  • سرحد و سیستان – گزارش سفر

    دشت فراخ است. کرانه‌هایش در بی انتها به هم شاید برسند. تنش خشیده و تفتیده است. آنقدر وسعت دارد که بتواند همه چیز را در خود هضم کند. کاش مردمان وسعت نظر و بی کران بودن را از دشت‌هایمان بیاموزیم. کجا؟ این چند روز فرصتی دست داد برای تجدید عهد و پیمان و دیدار با…

  • تشنه خون

    ما تشنه خونیم؟ 1.وقتی گلادیاتور حریف را به زمین زد تماشاچیان نیم خیز شدند. حریف عرصه را باخته بود. تماشاچیان همه یک صدا فریاد می زدند بکش!!! 2.قاتلی بی رحم را برای اعدام به طرف طناب دار می بردند. مردم فکر می کردند احساسات جمعی آنها جریحه دار شده است. همه چشم انتظار به دار…

  • برنامه ی سحری

    درباره ی برنامه های شبکه ی استانی صدا و سیما مدت های قبل نوشته ای را منتشر کرده بودم. در آنجا به برخی کاستی های این شبکه اشاره کردم. امروز می خواهم یادداشت کوتاهی درباره برنامه سحرگاهی رادیو بنویسم.یکی از عاداتی که در هنگام سحر داریم گوش دادن به صدای رادیو است. برنامه ی سحرگاهی…

  • سنجش در آموزش

    مدتی است که از نوشتن آخرین یادداشتم می گذرد. امروز به نظرم رسید درباره امتحانات چیزی بنویسم. فصل خرداد همیشه برای همه محصلین در همه مقاطع تداعی کنند امتحان پایانی سال است. به طور کلی در نظام آموزشی ما تقریبا دو نوع ارزیابی از آموخته های یادگیرنده صورت می گیرد:‌ تدریجی و تکمیلی. آزمون های…

  • نه-یازده

    هفت سال پیش یک واقعه ای رخ داد که کمتر کسی تصور می کرد آن نقطه ی عطفی در تحولات آینده جهان باشد.انفجار برج های دوقلوی سازمان تجارت جهانی در آمریکا و برخورد هواپیما په پنتاگون جهان را وارد گفتگوی جدیدی کرد. از آن روز به بعد در واژه نامه های سیاسی کلمات ترور و…

  • در ستایش جاودانگی:باد ما را با خود خواهد برد

    من غریبانه به این خوشبختی مینگرم ؛من به نومیدی خود معتادم فروغ  انسان حس غریبی نسبت به مرگ دارد. ترس شاید پیش پا افتاده‌ترین برداشت از حس بشر به موضوع مرگ است. ترس و مرگ با‌هم‌آیی متناسبی دارند. از بدو پیدایش نگاه انسان به ماندن و ماندگار شدن در این جهان بوده است. اما همیشه…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۳ دیدگاه