بیشترین بی سوادی در سیستان و بلوچستان

خبر بسیار بدی است. روزنامه قانون آن را منتشر کرد و سپس سایت‌های دیگر نیز مصاحبه را بازنشر کردند. محمد مهدی‌زاده معاون آموزشی سازمان نهضت سوادآموزی در مصاحبه‌ای می گوید بیشترین آمار بی‌سوادی در استان سیستان و بلوچستان است.
براساس آمار سال ۱۳۹۰ در بیش از ۹ میلیون بی‌سواد مطلق در کشور وجود دارد. از این تعداد ۳ میلیون و ۴۵۶هزار نفر در گروه سنی ۱۰ تا ۴۹ سال می باشند. وی اظهار می دارد که بر اساس آمار یونسکو ایران در بین ۱۳۰ کشور رتبه ۸۷ در بحث سواد آموزی دارد.

بیشترین آمار بی‌سوادی در گروه سنی ۱۰ تا ۴۹ سال متعلق به سیستان‌وبلوچستان است. در همین رده سنی استان‌های مازندران و سمنان بهترین وضعیت را دارند.
چندین سال پیش در همین وبلاگ درباره معیارهای باسوادی در قرن جاری مطلبی را نگاشتم. در آنجا گفته شد که دیگر معیار سواد صرفا خواندن و نوشتن نمی باشد. بلکه سایر مولفه‌ها از جمله آشنایی با دانش روز و استفاده آن در زندگی روزمره از ملزومات زندگی در جهان مدرن امروز است.
حال ما در استانی زندگی می کنیم که دارای بیشترین تعداد بی سواد در کشور است. اگر همه عوامل عدم توسعه را در استان سیستان و بلوچستان به کنار نهیم قطعا بیشتر مشکل در این زمینه عدم توسعه یافتگی علمی این منطقه است. وجود افراد بی سواد متعدد زمینه‌ساز مشکلات فراوان اجتماعی و اقتصادی در منطقه است. باید مسئولین کشور و استانی یک برنامه جدی و منظم با پیگیری شدید برای از بین بردن واقعی بی سوادی در این استان را طرح‌ریزی کنند.
بی سواد ماندن افراد در جامعه می تواند دلایل زیادی داشته باشد. از زندگی در حاشیه شهر تا کوچ‌روی همه عوامل تشدید کننده این آمار می باشند. در زمینه سوادآموزی در این استان از طریق نهضت سوادآموزی همیشه خاطراتی متعدد با تم یکسان به گوش می رسد. افرادی که به ظاهر مشغول آموزش هستند ولی نه کلاس و نه سوادآموزی درکار است. فقط چند برگه کپی شناسنامه از جایی پیدا می شود و اسامی افرادی که شاید حتی روحشان از ماجرا خبر نداشته باشد را تعلیم می دهند. حال این افراد از پزشک گرفته تا معلم بی سواد هستند که مثلا در کلاس‌های درس غیرواقعی توسط برخی آموزشیاران تعلیم می‌بینند. چه بسیار افراد بوده‌اند که از دیدن اسم خود به عنوان سوادآموز دچار بهت و حیرت شده‌اند. فرد در خانه نشسته بدون هیچ زحمتی ماهیانه پولی را به جیب می زند. از آن طرف روز به روز بر تعداد افراد محروم از تحصیل و بی سواد افزوده می شود . البته هستند آموزشیاران فراوانی که زحمت ریشه کردن بی سوادی را به درستی بر عهده دارند که حسابشان از آنها همیشه جدا است. امید است که مسئولین منطقه‌ای و استانی نظارت بیشتر بر این مسئله داشته باشند.
در دیگر جاهای دنیا افراد در مسیر توسعه و آبادانی و مشارکت افراد در این پروسه‌های سخن می‌رانند ما باید در این استان الفبای خواندن و نوشتن را به مردمی که از تحصیل باز مانده‌اند تعلیم دهیم. آیا به نظر شما می شود از توسعه اجتماعی و اقتصادی در این استان سخن گفت ولی به مقوله علم و دانش عامه مردم بی توجه بود؟ این وظیفه تک تک افراد این جامعه است که به هم دیگر کمک کنند تا مراحل رشد و توسعه را بپیمایند. اگر چنین نشود مطمئن باشید این استان روز به روز به عقب برمی‌گردد. این وظیفه تک تک مردم این استان است که پیش از همه چیز در ریشه کنی بی سوادی همت کنند.