امروز روز معلم است. چون سال هاست که این شغل را انتخاب کرده ام یا شاید آن من را ،دوازدهمین روز دومین ماه سال برای ما روز خاصی است.ابتدا به عنوان یک دانش آموز سابق بر خود واجب می دانم از همه معلمان خودم که نام بسیاری از آنها را حتی به خاطر ندارم صمیمانه تشکر و قدردانی کنم. امیدوارم اگر آنها این نوشته را می خوانند من را به خاطر بیاورند و بدانند که من همیشه قدردان آن عزیزان هستم.

شاید نوشتن از مسایل و مشکلاتی که همه معلمان همه روز با آنها روزانه دست و پنجه نرم می کنند در این روز چندان خوش آیند نباشد و یا گفتن آنها از زبان من چندان کارساز نباشد، پس بهتر است کمتر در این باره سخن گویم. کسان زیادی در این باره خواهند نوشت. شاید هزاران مقاله و نوشته در روزنامه ها و سایت های مختلف منتشر شوندو کلید واژه های تکراری همیشگی در انها همانند شمع، چراغ و محفل بشریت و چیزهای از این دست به وفور یافت شود پس من سعی می کنم از آنها اجتناب کنم.

پس سخن کوتاه می کنم و آرزو می کنم :

دانا و توانا باشیم